• image
  • image
  • Image
  • Image

Ο   Π.Ο.Υ. (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας) έχει εκδώσει οδηγίες με αναφορά στην χρήση των πιο συχνών και αποτελεσματικών απεικονιστικών μεθόδων ως διαγνωστικός έλεγχος για τις πιο κοινές παθήσεις.

Τα τελευταία χρόνια κατακλυζόμαστε από ένα υπερμεγέθη αριθμό εξετάσεων, που δυσκολεύουν τον κλινικό ιατρό στην ορθή επιλογή του.

 

Επομένως ο σκοπός τους Επιστημονικής Ομάδας του Π.Ο.Υ., ήταν η παροχή σαφών αλλά και απλών συμβουλών για μια σειρά των διαδικασιών στα πιο συνηθισμένα κλινικά προβλήματα.

Σ΄ έναν ιδανικό κόσμο, το κόστος της ιατρικής φροντίδας, θα έπρεπε να μην είναι περιοριστικός παράγοντας, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει χώρα όπου αυτή η κατάσταση να αποτελεί πραγματικότητα.

 

Ακόμη και η πλουσιότερη χώρα γνωρίζει ότι η χρηματοδότηση δεν είναι απεριόριστη.

Βέβαια πρέπει να τονισθεί ιδιαίτερα ότι ποτέ οι διαγνωστικές εξετάσεις δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την λήψη λεπτομερούς ιστορικού και την κλινική εξέταση, σαν πρώτο στάδιο παροχής ιατρικής βοήθειας στον ασθενή.

Οι πιο συνηθισμένες απεικονιστικές εξετάσεις σε επίπεδο πρωτοβάθμιας φροντίδας Υγείας είναι:

  • Ακτινογραφία θώρακος και σκελετού. Η απλή ακτινογραφία σ’ όλον τον κόσμο αποτελεί το 80% του συνόλου των εξετάσεων.
  • Η υπερηχογραφία είναι λιγότερο δαπανηρή, αλλά καλύπτει λιγότερες ιατρικές ανάγκες. Θεωρείται όμως πρωταρχική απεικονιστική διαδικασία σε όλες τις έγκυες γυναίκες, στα περισσότερα γυναικολογικά προβλήματα, στην παρακολούθηση των μαστών, στους όρχεις και στον προστάτη στους άνδρες.

Οι λιγότερο συχνές, αλλά απαραίτητες κάποια στιγμή, απεικονιστικές εξετάσεις είναι:

  • Αξονική Τομογραφία στην οποία χρησιμοποιείται ιοντίζουσα ακτινοβολία και δεν ενδείκνυται για τις περισσότερες αρχικές εξετάσεις.
  • Η Μαγνητική τομογραφία με αξιοσημείωτη τεχνολογία έχει μεγάλη ακρίβεια και πιστότητα ειδικά για την απεικόνιση του Κ.Ν.Σ. (κεντρικού νευρικού συστήματος) και της σπονδυλικής στήλης.
  • Το Σπινθηρογράφημα σπάνια έχει σημαντική αξία ως αρχική εξεταστική μέθοδος, εκτός από λίγες περιπτώσεις όπως οστεομυελίτιδα, κάταγμα καταπονήσεως, εξέταση θυρεοειδούς αδένα.

Πιο σημαντικό όμως από τον κατάλληλο εξοπλισμό είναι οι διαθέσιμες δεξιότητες.

Διαγνωστικό λάθος οφειλόμενο σε ανεπαρκή εκπαίδευση και πείρα είναι τόσο επικίνδυνο όσο και χωρίς τον εξοπλισμό, ενώ η επιτυχία κάθε επεμβατικής διαδικασίας, (π.χ. αγγειογραφία) εξαρτάται κυρίως από την δεξιότητα και την υπευθυνότητα του γιατρού.

Αυτό ισχύει ιδιαίτερα στο υπερηχο-τομογράφημα όπου χρειάζεται ικανή εμπειρία για την ερμηνεία των εικόνων.

Όμως οι γενικές αρχές παραμένουν ίδιες και το μήνυμα είναι πολύ σαφές.

Μεθοδική και λογική χρήση της διαγνωστικής απεικονιστικής για όλους τους ασθενείς, θα συμβάλει

  1. στην ακριβέστερη διάγνωση,
  2. στη μικρότερη έκθεση σε βλαπτική ακτινοβολία και
  3. σε μικρότερη δαπάνη.

Αξίζει τον κόπο να επιτευχθούν όλοι οι σκοποί.

 

Αναζήτηση